ALTI BUÇUĞA RAZI OLDUK…

“Biz kazandıkça işimiz daha da zorlaşıyor. Rakiplerimiz bize karşı daha da motive oluyor ve bizim serimizi bitirmek isteyecekler.” Doğruluk payı olan bu tespit Oğuz Gürbulak’a ait… Eksiği ise Taner Taşkın tamamlıyor. “Bizim altı olsun, yedi olsun gibi bir derdimiz yok”
Her ne kadar açıklama kamuoyuna yapılıyor olsa da verilen mesajın adresi farklı. Adres; oyuncular...  Son derece yerinde ve doğru bir tespit... Her karşılaşma kendi özelinde değerlendirilmeli ve hedef; serinin devamı değil, puan ya da puanlar almak olmalı. Seriyi devam ettirmek üzerine kurulmuş psikoloji ne kadar dayanır.
Bayrampaşa Oğuz’u yanıltmadı... Ekstra motivasyonla başladı karşılaşmaya. Ne var ki ekstra da olsa motivasyon 15 dakika dayanabildi. Tabir yerindeyse Samsunspor 15.dakikadan sonra ‘sazı ele aldı’ Y.Samsunspor’un kazanma isteği etkili oyun olarak kendini gösterse de skoru değiştirmeye yetmedi.
Özellikle İ.Kubilay Yavuz’la yakaladığımız pozisyonlarda bir türlü çerçeveyi bulamadık. Bulduğumuzda ise topu kaleciye nişanladık. Öyle ki Veysel suratıyla dahi top çıkarttı…
İkinci yarıya yapılan iki değişiklikle Y.Samsunspor, üç puanı ne kadar çok istediğini ortaya koydu. Bayrampaşa ise oyun olarak tam anlamıyla teslimiyet içindeydi. Yinede sahadan istediğini alarak ayrılan taraf oldu.
Futbol; biraz beceri, biraz şans olduğunu bir kez daha hatırlattı. Şekilde görüldüğü üzere; şans ve beceri yan yana gelmeyince istediğinizi almanız da mümkün olmuyor. Bence Y.Samsunspor’un sahada iki rakibi vardı. İlki; kaleci Veysel Sapan… Diğeri; son vuruşlarındaki beceriksizlikleriyle kendisi…
İyi mücadele ettiğimiz ve sayısız pozisyon ürettiğimiz karşılaşmadan üç puanla ayrılmayışımızın başka izahı var mı? Bir karşılaşmada bir iki tane kırılma anı yaşanır. Biz sayısını unuttuk.
Deplasmanda bir puan iyidir diyemeyeceğim. Tek düşüncesi gol yememek olan rakibe iki puan bıraktık. İleride kaybedilen iki puana mı yanacağız, alınan bir puana mı sevineceğiz, yaşayıp göreceğiz...
Velhasıl 7’de 7 yapamadık, 6,5’a razı olduk.