Takım sporlarında takım üyeleri sıklıkla şu ikilemi yaşar; bütün mü önemli parça mı?
Başlangıçta bireysel yeteneklere odaklanan takım üyesi takımın atmosferine alışana kadar bu normaldir. Ancak bizim gibi işbirliği becerisi toplumsal güvene bağlı olarak zayıflamış toplumlarda takımın hedefleri bireysel hedeflerin önüne geçemiyor. Dolayısıyla işbirliği ardından takım ruhuna bağlı bütünün sinerjisini açığa çıkartamıyor ve takım sporlarında sürdürülebilir başarıyı da yakalayamıyoruz.
Sorunun nedenleri de çözümleri de basit ancak alışkanlık duvarını aşamadığımız için de çözümler zorlaşıyor.
Samsunspor’da gözlemlediğim ana sorun; diğer sorunların da tetikleyicisi “güven eksikliği”. İşleri batırma korkusu bireysel beceriyi de baskılar yetmedi bir de takım üyelerine olan güvensizlik bu baskıyı daha da artırmakta. Teknik heyetten takımın tüm bileşenlerine bu konuda hızla güven inşa etmek ki bunun yolu güven göstermekten geçer.
Bir arada bulunma ya da iyi geçinme tutumunun takım bilinci olduğu yanılgısından kurtulmalı. Farklı fikirlerin hepsine olumsuz yaklaşım üretken fikir çatışmalarını baskılar. Oysa üretkenliğe ihtiyaç var. Buna çözüm hedefleri açık ve net belirleyerek bunlara aykırı fikirleri ve tartışmaları önemsizleştirerek ortadan kaldırabiliriz. Kontrolü kaybetme güdüsüyle fikir ayrılığı korkusu yaşanmamış olur; katkısı olan fikirler açığa çıkarak verimlilik artar.
Samsunspor’da üçüncü eksiklik; adanmışlık. İşe adanmışlık, bağlılık yeterli düzeyde değilse ekip üyeleri takımın başarısını anaç üstün hedef olarak görmez, öncelikleri arasına koymaz. Takımın sinerjisi bu adanmışlıkla doğru oranlıdır. Burada da birbiriyle çelişen motivasyonları ortadan kaldırmak sahadaki takım üyelerinin eşgüdümü için önemli ki teknik heyetin önemli bir sorumluluk alanı. Daima vizyon edilecek takım amacı her fırsatta gözetilmeli futbolcuların inancına dönüşmeli.
Grup üyelerinin zaafı sorumluluğu sahipsiz bırakma. Güven ve adanmışlık eksikliği sorumluluk almayı zorlaştırır. Burada da herkesin önemsenerek güven gösterilerek çatışma korkusu yaşamadan aidiyet bilinci geliştirerek sorumluluk almaya gönüllü olmalarını sağlamak önemli. Yabancı ve sonradan yerli transferlere kurtarıcı gözüyle ayrı bir anlam yükleme hatasından kurtulmalıyız.
Samsunspor’da bireysel hedeflerinden sıyrılıp takımın hedeflerini öncelikleyen futbolcu sayısı maalesef artmıyor azalıyor ki bu takımın kan kaybı nedenleri birbiriyle ilişkili daha da artması demek.
Amacımız birilerini rencide etmek değil takım problemlerine haddimizi aşarak tanı koymak ve takım ruhunu işlevsele dönüştürmektir.
Samsunsporumuzun takım olma sürecindeki işlev bozukluklarına dikkat çekmek, birbiriyle ilişkili bu sorunlara çözüm sunmak için haddimi aşma hakkımı kullanmak her zaman gurur duyacağım bir durum olacaktır.
Asım KURUMAHMUT
Eğitim ve Kariyer Danışmanı
Başlangıçta bireysel yeteneklere odaklanan takım üyesi takımın atmosferine alışana kadar bu normaldir. Ancak bizim gibi işbirliği becerisi toplumsal güvene bağlı olarak zayıflamış toplumlarda takımın hedefleri bireysel hedeflerin önüne geçemiyor. Dolayısıyla işbirliği ardından takım ruhuna bağlı bütünün sinerjisini açığa çıkartamıyor ve takım sporlarında sürdürülebilir başarıyı da yakalayamıyoruz.
Sorunun nedenleri de çözümleri de basit ancak alışkanlık duvarını aşamadığımız için de çözümler zorlaşıyor.
Samsunspor’da gözlemlediğim ana sorun; diğer sorunların da tetikleyicisi “güven eksikliği”. İşleri batırma korkusu bireysel beceriyi de baskılar yetmedi bir de takım üyelerine olan güvensizlik bu baskıyı daha da artırmakta. Teknik heyetten takımın tüm bileşenlerine bu konuda hızla güven inşa etmek ki bunun yolu güven göstermekten geçer.
Bir arada bulunma ya da iyi geçinme tutumunun takım bilinci olduğu yanılgısından kurtulmalı. Farklı fikirlerin hepsine olumsuz yaklaşım üretken fikir çatışmalarını baskılar. Oysa üretkenliğe ihtiyaç var. Buna çözüm hedefleri açık ve net belirleyerek bunlara aykırı fikirleri ve tartışmaları önemsizleştirerek ortadan kaldırabiliriz. Kontrolü kaybetme güdüsüyle fikir ayrılığı korkusu yaşanmamış olur; katkısı olan fikirler açığa çıkarak verimlilik artar.
Samsunspor’da üçüncü eksiklik; adanmışlık. İşe adanmışlık, bağlılık yeterli düzeyde değilse ekip üyeleri takımın başarısını anaç üstün hedef olarak görmez, öncelikleri arasına koymaz. Takımın sinerjisi bu adanmışlıkla doğru oranlıdır. Burada da birbiriyle çelişen motivasyonları ortadan kaldırmak sahadaki takım üyelerinin eşgüdümü için önemli ki teknik heyetin önemli bir sorumluluk alanı. Daima vizyon edilecek takım amacı her fırsatta gözetilmeli futbolcuların inancına dönüşmeli.
Grup üyelerinin zaafı sorumluluğu sahipsiz bırakma. Güven ve adanmışlık eksikliği sorumluluk almayı zorlaştırır. Burada da herkesin önemsenerek güven gösterilerek çatışma korkusu yaşamadan aidiyet bilinci geliştirerek sorumluluk almaya gönüllü olmalarını sağlamak önemli. Yabancı ve sonradan yerli transferlere kurtarıcı gözüyle ayrı bir anlam yükleme hatasından kurtulmalıyız.
Samsunspor’da bireysel hedeflerinden sıyrılıp takımın hedeflerini öncelikleyen futbolcu sayısı maalesef artmıyor azalıyor ki bu takımın kan kaybı nedenleri birbiriyle ilişkili daha da artması demek.
Amacımız birilerini rencide etmek değil takım problemlerine haddimizi aşarak tanı koymak ve takım ruhunu işlevsele dönüştürmektir.
Samsunsporumuzun takım olma sürecindeki işlev bozukluklarına dikkat çekmek, birbiriyle ilişkili bu sorunlara çözüm sunmak için haddimi aşma hakkımı kullanmak her zaman gurur duyacağım bir durum olacaktır.
Asım KURUMAHMUT
Eğitim ve Kariyer Danışmanı
