Aldığım bilgiye göre; Gazeteci ve Köşe Yazarı Naim Babüroğlu’nun bir söyleşi için istediği para miktarı.
Dudak uçuklatan cinsten paraymış.
*
Naim Babüroğlu’nu söyleşi için OMÜ’ye getirmek istediklerini belirten öğrenciler; ‘üstesinden gelemedik’ dedi.
Bu iş, kalem işi, yazı işi, ilim işi, bilim işi bence gönül işidir.
Parayla olmaz.
Aşk ister bu işler.
*
Aklıma Trabzon-Vakfıkebirli bir imam efendi hemşerim geldi.
60 yıldır imamlık yapmış, cenaze yıkamış, kuran okuyup hatim indirmiş ama köylüden bir kuruş para almamış hemşerim.
Soranlara da ‘bu iş parayla yapılmaz, dinden dolayı para almak dini parayla satmak olmaz!’ dermiş.
Ve ölene kadar da hiç kimseden tek kuruş almamış.
*
Naim Babüroğlu asker kökenli bir yazarımız.
Bu vatanın nasıl kazanıldığını hepimizden daha iyi bilir ve iliklerine kadar da hissettiğine inanıyorum.
Ben olsam; OMÜ’ye bedava gelirdim.
Hem de tüm masraflarımı karşılayarak gelirdim.
Gencecik beyinlere bir ilham, bir ışık olmak için severek değil, koşarak gelirdim.
*
Muharebeler nedeniyle Mustafa Kemal çok yoğundur, kardeşinden mektup gelir.
Yaveri Salih Bozok’a: ‘Salih, kardeşimden mektup geldi. Paraları bitmiş. Şu notun gizlice anneme ulaşmasını sağla.’
Not, Başkomutan ve TBMM Başkanı Mustafa Kemal’in ruhunu yansıtıyordu.
Ve, o kuşağın vatandan başka sevdaları olmadığının tarihe düşülen bir belgesiydi.
Kısa not şöyleydi: ‘Bankadaki parayı harcayın. Yetişmezse evdeki halıları satın.’
Evet.. ‘Yetişmezse evdeki halıları satın.’ İşte, bu milletin namusu böyle kurtuldu. Cumhuriyet, bu tertemiz ruhla kuruldu.
Şehit kanıyla sulanan bu toprakların, sizlere emanet edilen madalyası budur!..
Hiç kire bulaşmamış, kutsal vasiyet budur... ‘Yetişmezse evdeki halıları satın.’
*
Naim Babüroğlu’nun OMÜ’deki öğrencilerin parasına ihtiyacı yok. Ama O canım öğrencilerin Babüroğlu’nun bilgisine, ilmine ve tecrübesine çok ihtiyacı var.
Daha fazla yazamayacağım!
*
Naim Babüroğlu’nun yerinde olsam kesinlikle beş kuruş para istemezdim.
Halılarımı satardım!
O kalemi de ‘çat’ diye kırardım!
