Çarşı pazar aldı başını gidiyor.
Fiyatlar ateş pahası.
Her gün iğneden ipliğe zam var.
*
Çocuğunun beslenme çantasına bir dilim ekmek ve peynir koyamayan milyonlarca aileler var.
Et, süt, peynir, zeytin, sucuk, pastırma emeklinin sofrasında değil, artık rüyasında var…
*
Ev kirası, bir emekli maaşından daha fazla oldu.
Döviz, altın koptu gidiyor.
Altın uçuşta.
Televizyonlarda yılbaşından sonra bir gram altının 10.000 TL’yi geçeceği konuşuluyor.
*
Vatandaş darda, bir o kadar da zorda.
16.881 TL alan emekli ne yapsın?
Vergiler ise üretenden alınıyor.
Adeta 85 milyon insan yüzde on için çalışır duruma getirildi.
Eskiden bir orta direk denen kesim vardı.
O da yok edildi.
Makas açıldı, uçurumlar var.
Zengin daha zengin, fakir ise daha da fakirleşti.
Allah bu millete yardım etsin.
*
Vatandaşa ‘şükret’ diye öğüt veren eski diyanet başkanları ise Mercedeslere binip süper emekli aylığı alıyor.
Vatandaşla alay ediliyor.
Bir taraf varlık içinde yüzerken, diğer tarafta ise yokluk hakim…
Yazık!
Canım ülkemin insanlarına.
Hem de çok yazık!
*
Murathan Mungan çok sevdiğim şiirinde şöyle demişti; ‘Dostum dostum. Güzel dostum. Bu ne beter çizgidir bu. Bu ne çıldırtan denge. Bir yanımız yaprak döker bir yanımız bahar bahçe!’
Durum bundan ibarettir.
Memleket yanıyor!
*
Çöpten ekmek, pazardan sebze ve meyve artıklarını toplayanlara değinmeyeceğim.
80 Yaşında çöpten topladıklarıyla hayat mücadelesi verenlerin hakkını kim nasıl ödeyecek?
*
Canım ülkemin canım insanlarının düştüğü durum bundan ibarettir!
İçim kan ağlıyor!
Ya sizin…
