Mesleğe 2005 yılında başladım...
Neler gördük neler...
Deplasmanda ödeme yapılmadığı için otelde 'rehin' kalınan dönem mi dersiniz...
Takım otobüsüne yakıt aranan dönem mi dersiniz...
Transfer tahtasını açtırmak için kampanyalar yapılan dönem mi dersiniz...
Kayyum mu dersiniz...
2. Lig mi dersiniz...
Çaresizlik, acı, keder...
Neler gördük neler...
Bugünleri hayal etmek bile imkânsızdı...
Şimdi ise stadımızda Avrupa ligi müziği çalıyor...
Atina'da da takımımızın yanındaydık, Varşova'da da...
Varşova'da Konferans Ligi müziği çalmaya başlayınca inanılmaz duygulanmıştım...
Şimdi ise aynı müziği Samsun'da 19 Mayıs Stadı'nda dinledik...
Bunun adı tek kelime ile GURUR...
Bu başarıda emeği geçen herkese teşekkürler...
*****************
Sezon başında zaman zaman eleştirdiğimiz oyun ve sahadaki sistemin oturmaya başladığı günlerde, son kurban da Dinamo Kiev oldu.
Daha geçen yıl Avrupa Ligi'nde Galatasaray deplasmanından 3-3'lük skorla dönen, geçmişte Türk takımlarını yenen Ukrayna temsilcisini, Samsun'da darmadağın ettik.
Maçın başında gelen erken gol, özellikle kanat oyuncularımız Musaba ve Coulibaly'nin etkileyici performansı, Marius'un kendine gelmesi galibiyetin şifreleri gibiydi...
Bu isimleri sayarken, diğer oyunculara haksızlık etmeyelim...
Okan, Zeki, Satka, Drongelen, Tomasson, Makoumbou, Celil ve Holse'ye de çok çok büyük alkışlar...
Reis'in oyun sistemini oturtmasıyla geçen yılkı saha enerjisi de geri döndü...
Avrupa'nın iki gediklisi Legia Varşova ve Dinamo Kiev'i yenerek ilk 8 adına kapıları araladık...
******************
Maçtan sonra Alman teknik adam Thomas Reis, 'Henüz 6 puanımız var. Bu puan üst tura çıkmamız için yeterli değil' deyince neredeyse gülüyordum.
Çünkü aklıma geçen yıl geldi...
Reis, geçen yıl 'Hedef 42 puan' diye diye takımı Avrupa'ya taşıdı...
Acaba Reis'in gizli planı ne merak ediyorum.
Mütevazi bir tavırla işine ve sahaya odaklanan Thomas Reis, sezon başında eleştirilen dönemden kısa sürede yine alkışlanan döneme taşıdı takımını...
Bize de alkışlama düşer...
Kalın sağlıcakla...
