Maça geçmeden önce, geçen hafta kaldığımız yerden devam edelim. Malum, Yüksel Yıldırım'da inciler bitmiyor...
"Temcit pilavı gibi ısıtıp ısıtıp öne koymak" deyimini bilmeyenimiz yoktur. 2018'de yapılan kongreden bu yana sıkça duyduğumuz "Samsunspor'u kapanmaktan kurtardım" sözleriyle, bilmeyenlerimize de zaten öğretmiştir...
Geçen onca zamana rağmen hâlâ aynı kelimeleri kullanmaya, hâlâ aynı cümleleri kurmaya anlam veren birileri varsa lütfen çıksın, anlatsın.
Anladık, kapanmaktan kurtardın. Ama bunu sık sık söyleyince anlamı değişiyor mu?
Kaseti başa sarmaya gerek yok. Ligde kalma düşüncesini Avrupa'ya taşımış R. Samsunspor zor bir dönemden geçiyor. Puan farkı avantajını kullanamadı ve kolayı zora soktu.
İçinde bulunulan bu zorlu dönemde, bu kadar çok ve gereksiz konuda konuşmanın kime ne faydası var?
Konuşacaksan da pozitif olmalısın. Motive edici olmalısın. Reklam kokan sözleri artık duymaktan bıktık.
Alanya karşılaşmasına öyle anlamlar yüklenebilir ki, her biri birbirinden değerli. Kötü gidişe "dur" demek için önemli bir fırsattı. Samsunspor kendine gelebilir, tribünlerde ses olacak, güven tazeleyebilirdi. En önemlisi de Avrupa maceramız devam edebilirdi.
Olmadı...
Ne kendimize gelebildik, ne güven tazeleyebildik, ne de Avrupa hayallerimizi diri tutacak enerjiye sahip olabildik.
R. Samsunspor, birkaç dakika dışında, kazanmak için ne yaptı?
Kazanma isteğini maçın tamamına yaymak yerine birkaç dakikaya sığdırırsan, sonuçlarına da katlanırsın. İki topumuzun direkten dönmesi mazeret olabilir mi?
Peki, kaçan penaltıya ne diyeceğiz?
Bu kaçıncı? Bir takımın penaltıcısı olmaz mı, arkadaş?
Düşüşümüz tüm hızıyla sürüyor. Toparlanmak şöyle dursun, her gün daha da dibe vuruyoruz. Rakiplerin puan kaybettiği haftadan kârlı çıkmamız gerekirken, zararın içinde boğulduk.
Şayet Avrupa için ayağına kadar gelen onca fırsatı elinin tersiyle itiyorsan, o zaman sorarlar:
R. Samsunspor'un Avrupa kupalarında oynamak gibi bir isteği var mı?
Maç sonu 13 yaşındaki kızım ağlayarak; "Baba neler oluyor? Bu nasıl Samsunspor" dedi.
