Çünkü sahada artık eski Samsunspor yok…
Alıştığımız o güçlü, klasik oyun anlayışını rakibe kabul ettiren, puan kaybına tahammül etmeyen, hırsını ve mücadelesini son düdüğe kadar sahaya yansıtan Samsunspor’dan geriye pek az şey kalmış. Arzu ve istek mazide bırakmış gibi. Ve yerine, özgüveni kırılgan, üretkenliği sınırlı bir takım gelmiş hissi veriyor.
Bozuk karnesini bir türlü temize çekemiyor. “Ha bugün, ha yarın” derken umutlar da yavaş yavaş eriyor.
Ama olsun…
Tarihimizin en yüksek transferini yaptık!
Kazanılan parayla Musaba, Samsunspor tarihine altın harflerle yazıldı! Ben ikna oldum; transferi(!) zerresine kadar anladım. Hâlâ ikna olmayan varsa, Veysel Bilen’e sorsun. Karı zararı iyi hesap eden bankacıdır. Takımın puan cetvelinde ki konumu mu? Aman ne önemi var, maksat kasa dolsun…
Eksikler çok olsa da uzun zaman sonra ilk kez kulübe bu kadar alternatifliydi. Dileğimiz, bu eksiklerin en kısa sürede giderilmesi. Çünkü bu konuda fazlasıyla sabır tükettik.
Bu hafta, son haftalarda oynadığı futbolla takdiri hak eden Kocaelispor karşısındaydık.
Denk güçlerin mücadelesini izledik. Her iki takım da risk almaktan kaçındı, kontrolü elden bırakmadı. Böyle maçlarda duran topların önemi katlanarak artar; ancak ne biz ne de rakip bu fırsatları lehine çevirebildi. Kullandığımız tam dokuz köşe atışı, sonuç: sıfır. O kadar yani…
Vasatı aşamayan, temposu düşük, görsel zevki neredeyse olmayan bir 90 dakika izledik. Karşılaşma boyunca heyecan yaratan pozisyon sayısı yalnızca birdi. Yazıyla da bir… İlginçtir, aynı dakika içinde iki kalede birden tehlike yaşandı. Yani o “bir”, aslında iki oldu ama sınıf geçmeye yetmedi.
- dakikada soldan kesilen topa kimse dokunamayınca kalemizde tehlikeye dönüştü. Neyse ki orada bir kale direği vardı. Okan izlerken, direk görevini yaptı!
Bir kez daha gördük ki Rick Van Drongelen savunmanın sigortası. Bu maç özelinde Lubomir Satka da onun yanına yazılmalı.
Zeki Yavru, istikrarın adı…
Yalçın Kayan, çalışkanlığıyla tam anlamıyla bir “futbol askeri”.
Soner Gönül, zaman zaman pozisyonunu kaybetse, ortaları henüz asiste dönüşmese de gelişim gösteriyor; bu inkâr edilemez.
Celil Yüksel, beklentilerin altında kaldı. Umarım bu düşüş kısa sürer; orta sahadaki dinamizmine fazlasıyla ihtiyacımız var.
Olivier Ntcham, tıpkı Samsunspor gibi eski günlerini arıyor.
Elayis Tavsan ve Assoumou ise zamana ihtiyaç duyuyor. Uyum sorununu hızla aşıp takıma katkı sağlamalarını umut ediyoruz.
Çünkü Samsunspor’un buna ihtiyacı var.
